علی محبی، استاد دانشگاه و کارشناس حقوق بینالملل و مسائل سیاسی، در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «بهارانه»، درباره بررسی موضوع مذاکرات از دیدگاه تاکتیکی در شرایط جنگ گفت: این سؤال مطرح است که با وجود نبود مبنای حقوقی برای مذاکره با آمریکا، چرا مسئولان اقدام به مذاکره میکنند؟ از نظر بنده باید به مذاکره بهعنوان یک «تغییر روش» یا «تاکتیک» نگاه کرد؛ در اندیشه یک شیعه حقیقی، جنگ میان حق و باطل پایانپذیر نیست و هرکس اندک آشنایی با نهجالبلاغه امیرالمؤمنین(ع) داشته باشد، میداند که هیچگاه میان حق و باطل آشتی وجود ندارد.
وی افزود: بنابراین ما باید به جنبههای مختلف جنگ و جهاد توجه داشته باشیم، جنگ فقط یک بُعد ندارد؛ جبهه نیز یکنواخت و تکبعدی نیست.
کارشناس مسائل سیاسی خاطرنشان کرد: جبههها از جنبههای متعددی تشکیل میشوند: جبهه نظامی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، رسانهای و اقتصادی که مجموع اینها یک جنگ ترکیبی را شکل میدهد. استاد دانشگاه و کارشناس مسائل حقوق بینالملل خاطرنشان کرد: همانطور که تهاجم میتواند ابعاد گوناگون داشته باشد، دفاع نیز جنبههای مختلف خود را دارد که مسئولان نظام در عالیترین سطوح، به همه این ابعاد اشراف دارند.
محبی تصریح کرد: نباید تصور کرد مذاکره به معنی صلح یا تسلیم است، بلکه مذاکره امروز در حکم یک تغییر روش یا یک تاکتیک بهکار گرفته میشود.
وی در ادامه گفت: در جنگهای سنتی، گاهی فرمانده تصمیم میگیرد عقبنشینی کند و آنرا عقبنشینی تاکتیکی مینامد، گاهی موقعیت نیروها تغییر میکند؛ گروهان یا دستهای از نقطهای به نقطه دیگر منتقل میشود، اینها در نظام رزمی سنتی دیده شده و در جبهه نظامی مدرن هم کاربرد خود را دارد و متخصصان آن را تشخیص میدهند.
کارشناس مسائل سیاسی خاطرنشان کرد: اکنون نیز باید به مذاکره با همین نگاه، یعنی «تغییر روش و تاکتیک» نگریست، ما در این ۴۰ روز، در جبهه نظامی جنگیدهایم، در جبهه سیاسی فعال بودهایم، در جبهه فرهنگی و اجتماعی حضور داشتهایم.
محبی به حضور مردم در میادین اشاره کرد و گفت: حضور مردم در خیابانها، جنبه رسانهای، اجتماعی و سیاسی دارد؛ و این سه جبهه به کمک جبهه نظامی میآیند که تمام این جبههها مکمل و لازم و ملزوم یکدیگرند.
وی تأکید کرد: بنابراین میتوان گفت، مذاکره یک تغییر روش و یک تاکتیک برای غلبه بر دشمن است و جایگاه خود را دارد.
انتهای خبر/ع